4 marca 2010

Świat jest piękny

     Czasem jak tylko damy sobie chwilę na to, by rozejrzeć się wokół możemy dostrzec piękno nas otaczające. Wiele zależy od naszego nastawienia, bo to dzięki temu właśnie otwieramy się na takie a nie inne rzeczy. Kiedy smutek ogarnia nas, lub lęk widzimy przykre i straszne rzeczy i co ciekawe wtedy zwykle częściej oglądamy wiadomości i czytamy gazety, jednak kiedy mamy dobry humor i czujemy się radośnie zauważamy piękno prawie na każdym kroku. Niby żadna to tajemnica, ale jak rzadko sobie o niej przypominamy.
Całe szczęście, że są ludzie którzy za wszelką cenę starają się nam o tym przypominać. To artyści. Muzycy, aktorzy, pisarze, rzeźbiarze, malarze, tancerze, reżyserzy,... Wymieniać można bardzo długo, bo jak to ktoś kiedyś powiedział: “Sztuką może być wszystko, wystarczy włożyć w to serce i te odrobinę talentu jaką mamy. Kiedy zaś robi się to jeszcze z pasją, wówczas powstaje arcydzieło.”
Wielu próbowało pokazać świat przyrody i jego piękno, ale tak niewielu się to udawało. Jest baaardzo wiele prób, w malarstwie, muzyce, rzeźbie, teatrze, filmie i tylko kilka z tych prób uznać można za na prawdę udane. ...dlaczego? Może dlatego, że to wszystko jest takie proste, a może dlatego, że tak wiele się składa na to by coś stało się w naszych oczach piękne. Nie mam pojęcia. Za to chcę pokazać jak pewien teatr pantomimy podjął się tej próby. Ciekaw jestem jak sądzicie, czy próba ta jest udana, czy też może nie? Ja uważam ją za genialną w swej prostocie. Tylko ruch i światło z muzyką w tle, tak jak to być powinno.

     Już te fragmenty ukazują, że spektakl wspaniały, prawda? Moim zdaniem po prostu uczta dla ducha. Artyści tego spektaklu, bardzo często są oskarżani o erotyzm w swym przedstawieniu i dlatego też w niektórych miejscach świata w ogóle nie będą mieli możliwości wystawienia swojej sztuki. Cóż niestety, ale to i tak niska cena. Często artyści muszą zapłacić dużo wyższą cenę, wielu z nich odkrywanych jest dopiero pośmiertnie i tak na prawdę niewielu z nich doświadcza zaszczytów. Może to i dobrze? Bardzo często ci z wielkich artystów którzy doświadczają zaszczytów i chwały za życia , są tym przytłoczeni i zapominają o tym co mają robić. Gubią się w tym i dlatego tak bardzo cenię tych którzy unikają zaszczytów.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz